Leef! met dementie.


Onderstaande DROOM (©An Geenen) is voor het congres ‘Leef! Met dementie’ (13 november 2015)
geschreven en voorgedragen.


Ik heb een droom

ik heb een droom dat er een dag zal komen dat het woord ‘dementie’ een nieuwe kleur krijgt,

niet meer het gitzwarte van de dood, maar juist het kleurrijke van de herfst.

natuurlijk is er verlies… de bladeren vallen van de bomen, wat overblijft lijken enkel dorre takken..

maar de boom… de boom is er nog…

kijk, kijk naar mij, zie mij…. las ik in de ogen van mijn moeder

want ook al was de ziekte bij haar op bezoek.. ook al had de ziekte zich vast genesteld in zoveel facetten van haar.. als ik goed keek, oprecht voelde, dan ontdekte ik ‘een nieuwe zij’


Ik heb een droom dat er een dag zal komen dat de hele wereld oog en oor, en een hart heeft voor de impact van dementie op het leven, dat dementie ‘gewoon’ is, dat het er mag zijn, dat het er is en

dat er niet over gezwegen hoeft te worden, dat het erbij hoort, net als de herfst…

dat mijn moeder en ik samen gewoon een kopje koffie kunnen gaan drinken, dat mijn moeder gewoon naar de winkel kan gaan, gewoon door de straat kan lopen, gewoon naar de kapper kan gaan

zonder dat ze genegeerd wordt, nagestaard, doodgezwegen of over-vertroeteld

dat er aandacht geschonken wordt aan dat wat ze nog kan, in plaats van aan dat wat ze niet meer kan


ik heb een droom dat er een dag zal komen dat mijn moeder en alle andere mensen met dementie

benaderd worden als de mens die ze zijn, en niet als de ziekte die ze meedragen

dat er een dag zal komen dat onze nieuwsgierigheid groter is dan onze angst, ons verdriet en onze boosheid, dat we nieuwsgierig kunnen zijn naar wat vandaag brengt, naar wat de kansen zijn,

naar wat de ander ons vandaag laat zien, dat we los kunnen laten wat was

ik heb een droom dat er een dag zal komen dat ik en met mij vele anderen kunnen genieten

van een hier-en-nu gesprekje of een hier-en-nu samenzijn


ik heb een droom dat er een dag zal komen dat mensen in de omgeving van iemand met dementie

met liefde afscheid kunnen nemen van de lente en de zomer, van dat wat was, en

dat ze de herfst en de winter, ‘dat wat nu is’ kunnen aanvaarden, nee, zelfs omarmen, dat ze schoonheid en troost kunnen vinden in de kleine dingen en kunnen leren houden van die nieuwe hij of die nieuwe zij


ik heb een droom dat er een dag zal komen dat zowel mensen met dementie als hun omgeving

voldoende plekken hebben waar ze zich gesteund voelen, begrepen voelen

waar we mogen zijn, wie we op dat moment zijn, met al onze emoties, al onze twijfels,

al onze overtuigingen, al onze onmacht, al onze pijn en verdriet, al onze kracht


ik heb een droom dat er een dag zal komen dat ik kan praten over de worstelingen met mijn moeder,

dat ik erover kan praten met vrienden, bekenden, toevallige passanten, zonder dat de ander er

ongemakkelijk van wordt, zonder dat ik aanloop tegen onwetendheid of ‘weet je wat jij zou moeten doen’,


ik heb een droom dat er een dag zal komen dat wij, mantelzorgers onder woorden kunnen en willen brengen

wat we nodig hebben en dat we onze omgeving durven te bevragen

ik heb een droom dat er een dag zal komen dat de wereld de kracht en het geduld ziet van de mantelzorgers, dat de wereld de vindingrijkheid ziet van mensen met dementie en hun omgeving.


Er zijn zoveel mooie verhalen te vertellen over leven met dementie

Laten we deze verhalen delen met de wereld

Leef! met dementie.

‘De Droom’

info@setheater.nl     043-3252150     Achter de barakken 31 a     6211 RZ Maastricht